7 χρόνια λιακάδα

Εχτές διαβάζαμε παρέα μέσω internet.

“Ευτυχώς που υπάρχει και η τεχνολογία”, σκεφτόμουν όση ώρα ήσουν σκυμμένη πάνω από το κοκκινο τετράδιο της γραφής. Η μητρότητα δεν σταματάει ποτέ. Ακόμη κι όταν όλα γύρω φαίνεται να καταρρέουν.

Έπειτα μου διάβασες ένα κείμενο από το βιβλίο της Β’ δημοτικού.

Β’ δημοτικού!!!Απίστευτο μου φαίνεται πώς πέρασε τόσο γρήγορα ο καιρός. Τόσα χρόνια ευθύνης αλλά και απίστευτης ευτυχίας…

Το κείμενο πραγματευόταν την αγάπη της μαμάς για το παιδί της. Ο τίτλος ήταν “θα σ’αγαπώ ό,τι κι αν γίνει”. Μόλις τελείωσες σήκωσες το βλέμμα και μου είπες με απόλυτη βεβαιότητα:

“Μαμουλίνι όπως αυτά που μου λες κι εσύ!”

Ξέρεις τι ένιωσα;

Ικανοποίηση. Ικανοποίηση που την αγάπη που νιώθουμε για σένα μπορείς να τη λάβεις ακέραιη. Χωρίς αμφιβολίες. Χωρίς δισταγμούς.

Σήμερα κλείνω 7 χρόνια μητρότητας και μπαίνω στα 8.

Κλείνουμε με τον μπαμπά σου 7 χρόνια γονεϊκότητας γεμάτα αγάπη.

Ό,τι και να συμβαίνει στις ζωές μας, αυτό είναι το σπουδαιότερο γεγονός για εμάς. Η μεγάλη στιγμή της οικογενείας μας! ‘Ολη σου η ύπαρξη είναι για εμάς μια γιορτή.

Το μεγαλύτερο σου χάρισμα είναι η ικανότητα σου να σκορπάς χαρά.

Ξυπνάς και κοιμάσαι χαμογελαστή!

Χορεύεις στη μέση του σαλονιού και τραγουδάς στα κουκλάκια σου πριν τα βάλεις για ύπνο.Σκορπίζεις χάδια, χαμόγελα και αγκαλιές, τόσο γεναιόδωρα που σχεδόν σε ζηλεύω!

Μέσα στην παιδική σου ψυχή όλα είναι τόσο χρωματιστά! Τόσο ηλιόλουστα!

Για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θέλω να είσαι γερή.

Εύχομαι όπου πατάς να λιάζει!

 

Χρόνια σου πολλά..

Χρόνια μας πολλά…

 

Featured image by Rodolfo Sanches Carvalho on Unsplash

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here