Το ταλέντο

Λοιπόν πάντα θαύμαζα  (ε και λίγο κρυφοζήλευα) τους ανθρώπους που έχουν ένα ταλέντο. Για παράδειγμα ο Δημήτρης μπορεί να τραγουδά ωραία, η Μαρία ζωγραφίζει, ο Γιώργος είναι πολύ καλός στις χειρονακτικές δουλειές, ο Ζαχαρίας μπορεί να φτιάξει ένα ολόκληρο σπίτι μόνος του, ο Μανώλης είναι φοβερός εικαστικός αλλά και η μικρή Σοφία διαφαίνεται μικρό ταλεντάκι στην γλυπτική!

Εγώ ποτέ δεν είχα κάποιο ιδιάιτερο χάρισμα. Το μεγαλύτερο μου παράπονο είναι πως είμαι εντελώς παράφωνη! Το γράφω και γελάω. Παράλληλα σκέφτομαι πώς τις φωνητικές μου ικανότητες τις εκτιμά μόνο η Ιωάννα που με βάζει κάθε βράδυ απαραιτήτως να της σιγοτραγουδάω μέχρι να την πάρει ο ύπνος. Το καημένο το παιδί θα μεγαλώσει κι αυτό και θα καταλάβει (!).

Επανέρχομαι.

Σκεφτόμουν λοιπόν πριν λίγες ημέρες, καθώς απολαμβάναμε λίγες στιγμές χαλάρωσης, τι ταλέντο θα ήθελα να έχει η Ιωάννα (γιατί είπαμε για μένα το έχω πάρει πια απόφαση…). Σκεφτόμουν πόσο ωραίο θα ήταν να είναι καλλίφωνη ή να μπορεί να παίξει καλά κάποιο μουσικό όργανο. Σκεφτόμουν ότι θα ήταν ωραίο να μπορεί να ζωγραφίζει όμορφα ή να χορεύει σαν αερικό.

Τελίκα σκέφτηκα αν έχει κάτι απ’όλα τα παραπάνω και κατέληξα ότι δε διαφαίνεται κάτι από αυτά (τουλάχιστον όχι ακόμα). Μετά έμεινα να την χαζεύω καθώς πεταλούδιζε δίπλα στο ποταμάκι στην καφετέρια και σκορπούσε χαμόγελα και νάζια στους ανθρώπους που απολάμβαναν τη θέα και τον καφέ τους. Εκείνοι της ανταπέδιδαν τα χαμόγελα, της μιλούσαν, την χάζευαν και της έπιαναν την κουβέντα.

Τότε το είδα ξεκάθαρα.

Αυτό που όλα τα παιδιά έχουν και που με τα χρόνια σβήνει και πολλές φορές δε μένει τίποτα απ’ αυτό.

Το χάρισμα του να μπορείς να σκορπίζεις αγάπη.

Μ’ενα μαγικό τρόπο κάνει τους πάντες δίπλα της να την αγαπούν. Τους βγάζει όλα τα θετικά συναισθήματα και αφήνει πέρα τα αρνητικά. Τους χαμογελά και τους μαγνητίζει. Τους μιλά και τους κάνει να χαμογελούν. Πάντα όπου και να πάμε όλοι έχουν να της πουν ένα γλυκό λόγο και να μοιραστούν μαζί της το πιο ζεστό τους χαμόγελο.

Δεν ξέρω αν φταίει που είναι τόσο μικροκαμωμένη ή αν φταίει που ακόμη είναι μικρό παιδί (και είπαμε τα παιδιά έχουν αυτό το ταλέντο σε μεγάλες δόσεις). Δεν ξέρω αν ευθύνεται το νάζι της και η γλυκιά της φυσιογνωμία. Αυτό που ξέρω πια με σιγουριά είναι πως η Ιωάννα μας έχει ένα σπουδαίο ταλέντο.

Δε με πειράζει που δεν ξέρει να ζωγραφίζει φανταστικά , ούτε που δεν χορεύει τέλεια. Δεν πειράζει που η φωνούλα της είναι λεπτή ,ούτε που δεν καταπιάνεται με τη μουσική.

Η αγάπη σε κάνει να μπορείς να ζωγραφίσεις με τα πιο ωραία χρώματα. Σε κάνει να τραγουδάς τα πιο γλυκά τραγούδια και να χορεύεις ανάλαφρα πάνω στα σύννεφα.

Δείχνω λίγο ρομαντική – και δεν είμαι- και λίγο γραφική -και ίσως είμαι.

Το να μπορείς να εκμαιεύεις από τους ανθρώπους το καλό νομίζω όμως ότι είναι το χάρισμα το σπουδαιότερο όλων!

Έτσι δεν είναι;

Αφήνω το παιδί να μου δείξει τον τρόπο….

 

Featured image by majazet (pixabay)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here