(Με) Χτύπησε

Ο Κωσταντής με χτύπησε.
Τσαλάκωσε το προσωπάκι του,τίναξε το σωματακι του,έβγαλε μερικές φωνές απελπισίας,σήκωσε το χεράκι του και χτύπησε το πρόσωπο μου…

Έβγαλα μια κραυγή.
Δεν ήταν πόνου. Ηταν θυμού και απογοήτευσης μαζί. Ηταν όλες οι λέξεις σε ένα μόνο φωνήεν.
Τι έκανες εκεί;”
“Πως τόλμησες να με χτυπήσεις;”
“Γιατί το έκανες αυτό;”
“Κωσταντή, τα χέρια δεν τα έχουμε για να χτυπάμε”

Μέσα στα επόμενα δέκατα του δευτερολέπτου πέρασαν διάφορα σεμιναριακά από το μυαλό μου.
“Θύμωσες που δεν σε άφησα να βάλεις σαπούνι στις οδοντόβουρτσες μας”
*μπα…έχω κι εγώ πρόβλημα τώρα*
“Αυτό πόνεσε Κωσταντή.Και εξοργίζομαι όταν κάποιος παραβιάζει το σώμα μου”
*μα αλήθεια τώρα…αυτό νιώθω;*

Τον κοίταξα βαθιά στα μάτια…
Η καρδιά μου σκίστηκε…
Βούρκωσα…
Σαγαπώ Κωσταντή μου. Ξερω πως μ’αγαπάς Κωσταντή μου”
Το σώμα του λύγισε,τα μάτια του πλημμύρισαν,το κλάμα του έγινε λυγμός. Το χεράκι του αγκάλιασε το λαιμό μου.Και έκλαψε γοερα. Έκλαψε η ψυχή μου μαζί του.

Ο θυμός σου και άλλα πολλά δύσκολα συναισθήματα έκαναν αυτό το χερακι να χτυπήσει την μαμά σου. Μαθαινουμε μαζί αγάπη μου,θα βρούμε όλους τους τρόπους του κόσμου που θα βγαίνει ο θυμός και όλες οι δυσκολίες από το σώμα σου χωρίς να πονάει κανείς άνθρωπος και χωρίς να κλαίει καμία καρδούλα.”

Το κλάμα μας γίνεται ακομα πιο βαθύ,ακόμα πιο θεραπευτικό…”Τα πας ήδη περίφημα αγαπημένε μου,αλήθεια σου λέω. Και σ’ ευχαριστώ για αυτή την μεγάλη προσπάθεια. Και λυπάμαι για τις φορές που σε δυσκολευω κι εγώ. Συγνώμη αγάπη μου”.

Το κλάμα γίνεται και πάλι λυγμός.
Ακούω το κλάμα του με την ψυχή μου και ακουω όλα όσα έχει να πει:

Κουράστηκα να ακουω τόσα πολλά οχι.δεν αντέχω άλλο να τρώνε μπροστά μου πράγματα που ούτε να ακουμπήσω μπορώ.θελω η ζωή να μου ανήκει.θελω να είμαι ελεύθερος

Λυπάμαι αγάπη μου…Συγνώμη που με χτύπησες. Σ’ ευχαριστώ για το μεγαλείο της ψυχής σου.
Σ’αγαπώ Κωσταντή μου.



.

Αυτό είναι ένα κείμενο που μου έστειλε η Φωτεινή. Η Φωτεινή είναι μια τρυφερή μαμά και ένας φωτεινός άνθρωπος (πώς θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από αυτό που μαρτυρά το όνομά της…). Παρέχει υπηρεσίες βοηθού Μητρότητας για τους μήνες της εγκυμοσύνης, για τις ώρες του τοκετού, για τις μέρες της λοχείας, για τα χρόνια της γονεϊκότητας. Θα τη βρείτε στη σελίδα της στο fb εδώ.

Άνθρωποι σαν την Φωτεινή κάνουν τις δυσκολίες της μητρότητας ένα υπέροχο ταξίδι ζωής…

Σε μια μικρή μας συζήτηση, μου είπε “Ας ξεμάθουμε ό, τι μαθαίνουμε και ας αρχίσουμε να νιώθουμε”

Σ’ ευχαριστώ.

Αν έχεις κι εσύ κάτι να μοιραστείς μη διστάσεις να μου στείλεις και τις δικές σου σκέψεις στο info@tomarikaki.gr. Every thought matters…

Featured image by rawpixel on pixabay

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here