Κάτι “λόγω της ημέρας” που θα σε κάνει να χαμογελάσεις (μάλλον)

Αύριο γιορτάζεται σε όλη την Ελλάδα η επέτειος του “ΟΧΙ”. Τα ιστορικά γεγονότα όλοι τα μάθαμε λίγο η πολύ στο σχολείο ή και αργότερα κάνοντας τη δική μας πιο “ψαγμένη” και εκτενή έρευνα.

Δε θα σχολιάσω λοιπόν ούτε τι μάθαμε στο σχολείο , ούτε αν πρέπει να γιορτάζουμε τις εθνικές επετείους, ούτε τα περι παρελάσεων.

Θα σου πω ένα μικρό – μικρό γεγονός που είδα σήμερα στο σχολείο της κόρης μου. Ένα δημοτικό της γειτονιάς με ανθρώπους και παιδιά σαν τους περισσότερους κατοίκους αυτης της μικρής χώρας.

Το κουδούνι έχει χτυπήσει και και τα παιδιά έχουν μαζευτεί για να πουν την πρωινή προσευχή (τη λένε ακόμα στο σχολείο αυτό).

Έξω από τα κάγκελα στεκόμαστε αρκετοί γονείς λόγω και της σχολικής γιορτής που θα ακολουθήσει.

Την ώρα της προσευχής τα μικρά χαχανιτά, οι κουβέντες και οι χαμηλόφωνες συζητήσεις αναμιγνύονται με το “Πάτερ ημών”.

Ακολουθεί η υποστολή της σημαίας και ο εθνικός ύμνος από τις φωνές των μερικών δεκάδων παιδιών.

…και ξαφνικά σιγή. Ούτε χαχανιτά, ούτε φωνές, ούτε ψίθυροι. Ο σεβασμός σε μερικά πράγματα ίσως ακόμη να κρατάει σκέφτηκα.

Δεν ξέρω αν αυτό με κάνει “παλιομοδίτισα” ή τελικά μέτρο για το πόσο ανοιχτόμυαλος είναι κάποιος είναι το πόσο απαξιώνει τα έθιμα και τις αξίες του  κάθε τόπου. Αυτό που ξέρω είναι ότι η καρδιά μου λίγο πετάρισε εκείνη τη στιγμή και τα χείλη μου χαμογέλασαν στο τέλος που όλοι ξέσπασαν σε δυνατό χειροκρότημα.

Άσε που νομίζω ότι λίγο πιο “ίσια” τα στήσαμε όλοι τα κορμιά μας την ώρα εκείνη…

 

Χρόνια πολλά λοιπόν.

 

Featured image 12019/10279 by pixabay

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here