Η Μαρίτσα από την Κύπρο

Πάντα ήθελα να μιλήσω με κάποιον ελληνοκύπριο και ν’ ακούσω την άποψη του για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί.

Τη Μαρίτσα δεν την ήξερα ούτε την είχα ξαναδεί ποτέ μου. Πρόσεξα πόσο γελαστός άνθρωπος είναι και σκέφτηκα να την πλησιάσω όταν την είδα κυριολεκτικά σκαρφαλωμένη πάνω σε μια καρέκλα του καφενείου της να προσπαθεί να βγάλει φωτογραφία κάποια παρέα που της το ζήτησε.

Η Μαρίτσα γεννήθηκε στην Αμμόχωστο. ‘Eφυγε από εκεί μαζί με την οικογένεια της όταν ήταν 5 ετών.

Τη ρώτησα πως βρέθηκαν στη Λεμεσό και μου απάντησε ότι ήρθαν προσωρινά μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. “Και μείνατε για πάντα ” της συμπλήρωσα . “Προσωρινά” μου ανταπάντησε . Είναι τόσο εντυπωσιακό πως οι άνθρωποι  δε χάνουν την ελπίδα τους. Πώς μια λέξη ή το χρώμα της φωνής κάποιου προδίδει τόσα συναισθήματα.

“Στην Αμμοχωστο έχουμε περιουσία . Έχουμε περιουσία δίπλα στη θάλασσα…” Η θάλασσα ήταν και η αιτία που ο πατέρας της Μαρίτσας πήγε στη Λεμεσό. Ήθελε λέει να είναι πλάι στη θάλασσα. Να τη βλέπει και να την ακούει, όπως ακριβώς και στον τόπο του.

Της λέω να μου πει τη γνώμη της για τις συζητήσεις που γίνονται αυτή την εποχή για το Κυπριακό ζήτημα.

“Ελπίζουμε και θέλουμε να βρεθεί μια λύση όχι μόνο για εμάς αλλά και για τα παιδιά μας”.

Δεν παραλείπει ωστόσο να μου πει ότι καμία λύση δεν θα είναι ευχάριστη. Μου μιλάει για την επιχείρηση της. Το μαγαζί που ενοικιάζει ανήκε σε Τούρκο, αν γίνει επιστροφή των περιουσιών ίσως χρειαστεί να τα ξαναστήσει όλα από την αρχή. Φυσικά συμφωνούμε ότι οι κυβερνήσεις κοιτούν τα δικά τους συμφέροντα και ο λαός είναι τελικά αυτός που την πληρώνει.

“Με τους Τουρκοκύπριους δεν είχαμε προβλήματα. Ζούσαμε πάντα  αρμονικά. Οι έποικοι είναι αυτοί που τα άλλαξαν όλα. Τους βλέπεις, τους ξεχωρίζεις αμέσως.”

Η Μαρίτσα έχει ένα καφενεδάκι στην πλατεία του Μεσαιωνικού κάστρου της Λεμεσού. Με εντυπωσίασε ποσό φροντισμένο είναι στις λεπτομέρειες του. Πολλά από τα πράγματα που έχει μέσα ήταν της γιαγιάς και της μητέρας της. Αυτές της έδωσαν τις συνταγές για τα μοναδικά παραδοσιακά γλυκά που φτιάχνει. Γλυκά με σπιτική συνταγή! Της ζητάω να την βγάλω φωτογραφία μαζί με τα “βραστάρια” της.  Έχει ένα σωρό από δαύτα. Τσάι , μανζτουράνα, δίκταμο, σιδηρίτη, τσουκνίδα, λουίζα και ένα σωρό άλλα βότανα της Κυπριακής γης.

“Πως το σκέφτηκες να βάλεις τόσα είδη στο καφενεδάκι σου;”

“Δε μου άρεσε ο καφές ” μου λέει και χαμόγελα.Φυσικά η Μαρίτσα φτιάχνει και καφέ κυπριακό καιμακλίδικο και φραπέ που αγαπώ! Πριν φύγω τη ρωτάω να μου πει τρεις λόγους για να επισκεφτεί κάποιος την Κύπρο.

  1. το κλίμα
  2. οι άνθρωποι
  3. η  θάλασσα

μου λέει. Ναι σε όλα θα πω κι εγώ και θα προσθέσω το εξαιρετικό φαγητό!

Αν βρεθείς στη Λεμεσό να πας να τη βρεις και να δοκιμάσεις  από τα καλούδια της. Δώσε της και μια αγκαλιά από εμένα.

“Τώρα έχετε φίλους εδώ ” μου είπε καθώς με χαιρετούσε και γέμισε την καρδιά μου με ομορφιά.

Φεύγοντας σκέφτηκα την πινακίδα έξω από το αεροδρόμιο της Λάρνακας που γράφει

   Καλώς ήρθατε στην Κύπρο μας

και αλήθεια δεν ξέρω πως να το εξηγήσω αλλά το “μας” νόμιζα ότι το γράφει και για μένα. Γιατί η Κύπρος κράτησε για πάντα ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά;

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here