Απελευθέρωσε τη μητέρα

Δε θα ‘ναι 5-10 ημέρες από τότε που συνάντησα μια καλή φίλη και μου είπε ότι της αρέσει ο τρόπος που τα έχω καταφέρει ως μαμά και η ψυχραιμία που δείχνω.

Ποιά μώρε εγώ ; ΕΓΩ ΨΥΧΡΑΙΜΗ; Χαχα!

Ούτε καν!

Η μητρότητα έχει υμνηθεί απο τα αρχαία χρόνια και η σπουδαιότητα της ιδιότητας της μητέρας είναι αναμφισβήτητα μεγάλη.

Όταν μια γυναίκα γίνεται για πρώτη φορά μαμά περιμένει λίγο πολύ όλα να είναι σε ροζ συννεφάκι και η ευτυχία να ξεχυλίζει απ’ όλη της την ύπαρξη.

Τι γίνεται όμως στην πραγματικότητα;

H μητρότητα είναι κάτι φυσιολογικό, είναι κάτι συνηθισμένο, είναι κάτι εξαιρετικά όμορφο και σπουδαίο αλλά ταυτόχρονα είναι και κάτι πολύ δύσκολο.

Φυσικά η χαρά, η ικανοποίηση και η υπέρμετρη και ασύγκριτη αγάπη που νιώθεις όταν αποκτάς παιδί, είναι συναισθήματα απολύτως υπαρκτά και εξόχως έντονα. Ωστόσο μαζί με αυτά πάνε πακέτο και μερικά άλλα συναισθήματα εξίσου έντονα και εξίσου υπαρκτά.

Η αγωνία, ο φόβος, η συναισθηματική και σωματική κόπωση, τα νεύρα, ο θυμός, η απογοήτευση.

Εσύ νέα μαμά που βλέπεις τις μαμάδες με τα μεγαλύτερα παιδιά και τις θαυμάζεις για τον τρόπο που αναπεξέρχονται να είσαι σίγουρη πώς κι αυτές έχουν περάσει από εκεί που είσαι εσύ τώρα.

Οι περισσότερες είχαν την ανάγκη να ντυθούν όμορφα και να βγουν βόλτα μόνες. Να μιλήσουν μ’ ένα ενήλικο άτομο, να πουν πράγματα άσχετα από πάνες , γάλατα και ξενύχτια. Όλες ευχήθηκαν να ζούσαν μια ημέρα απόλυτης ξεγνοιασίας όπως τότε που δεν είχαν απολύτως καμία ευθύνη. Όλες πέρασαν ημέρες απελπισίας βλέποντας τον εαυτό τους να περιφέρεται από το σαλόνι στην κουζίνα και από εκεί στο παιδικό δωμάτιο για άλλαγμα, ταϊσμα, κοίμισμα, νανούρισμα και πάλι από την αρχή…

Νέα μαμά που νιώθεις μόνη, που νιώθεις ότι αντιδράς υπερβολικά, που νιώθεις πως τίποτα δεν κάνεις σωστά, που μερικές φορές δε θέλεις να είσαι με το μωρό και αποζητάς λίγη ηρεμία, σε παρακαλώ μη νιώθεις τύψεις.

Είναι ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ!

Ο χρόνος που τώρα σου φαίνεται ατελείωτος ανάμεσα στις πάνες και στα γάλατα σε διαβεβαιώ ότι περνάει σαν νεράκι.

Ακόμη δε θα ξεχάσω πώς ένιωσα την πρώτη φορά που η Ιωάννα πέρασε 1 ώρα στο δωμάτιο της παίζοντας ΜΟΝΗ της.

ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ.

Μια ολόκληρη ώρα ήμουν απλά καθισμένη στον καναπέ και δεν εκανα ΤΙΠΟΤΑ. Και η Ιωάννα ηταν στο δωμάτιο της και την άκουγα να μιλάει στα παιχνίδια της χωρίς να με έχει ανάγκη.

Οι μικρές ελευθερίες που κατακτούν τα παιδιά έρχονται πιο γρήγορα απ’ οτι πιστεύουμε και ο χρόνος περνάει γοργά και ξαφνικά τα μικρά κλαψιάρικα μωρά μας έχουν γίνει ενήλικες ανεξάρτητοι και ελεύθεροι κι εμείς αναρωτιόμαστε πότε ήταν που τα ταϊζαμε αλεσμένα φαγητά.

Γι’ αυτό να έχεις εμπιστοσύνη στο μητρικό σου ένστικτό, να ξέρεις ότι δεν πειράζει αν ανησυχείς παραπάνω απο το κανονικό (και ποιό είναι το κανονικό τελικα;), να είσαι σίγουρη πώς είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις κουρασμένη ΣΥΝΕΧΕΙΑ, να μην νιώθεις τύψεις αν θέλεις καμιά φορά να κλειστείς μέσα στη ντουλάπα απλά για να μην ακούς κανέναν και πάνω απ’ όλα να μάθεις να αποδέχεσαι όλα τα συναισθήματα που πάνε πακέτο με τη μητρότητα. Τα ευχάριστα αλλά και τ’ άλλα, τα πιο δύσκολα. Στο τέλος όλα αυτά είναι που σε κάνουν μαμά.

“Η μητρότητα είναι το πιο παράξενο πράγμα. Είναι σαν ένας προσωπικός Δούρειος Ίππος” R. West

Υ.Γ Εννοείται ότι όλα αυτά τα γράφω για να τα διαβάζω πρώτη εγώ.

Όχι στα εύκολα, αλλά σ’εκείνες τις στιγμές που το “μαμά” ακούγεται για 678η φορά μέσα σε 1 ώρα κι εγώ απλά θέλω να διακτινιστώ σε παράλληλο σύμπαν…

Featured image by Jenna Christina on Unsplash


LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here